<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218</id><updated>2012-02-16T08:59:23.243-02:00</updated><category term='José'/><category term='Tulipas'/><category term='Mariana'/><category term='Bahia'/><category term='São Cosme e Damião'/><title type='text'>Sonhos, devaneios e pequenos contos</title><subtitle type='html'>Um blog sobre histórias, contos e algumas viagens.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>M.A.C</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07699645520238209598</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='26' src='http://4.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SZ2PH999EeI/AAAAAAAAAAs/hd3S-V9A5nE/S220/MAC.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>27</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-8758893086276780794</id><published>2010-11-19T08:31:00.001-02:00</published><updated>2010-11-19T08:31:14.470-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>Acordei com uma vontade estranha de escrever.&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-8758893086276780794?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/8758893086276780794/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=8758893086276780794&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8758893086276780794'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8758893086276780794'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/11/acordei-com-uma-vontade-estranha-de.html' title=''/><author><name>M.A.C</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07699645520238209598</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='26' src='http://4.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SZ2PH999EeI/AAAAAAAAAAs/hd3S-V9A5nE/S220/MAC.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-3044497978619268778</id><published>2010-03-31T21:57:00.007-03:00</published><updated>2010-03-31T22:29:47.554-03:00</updated><title type='text'>Brasil independente de Portugal / Seleção portuguesa vive impasse</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S7P1jSGkcPI/AAAAAAAAAE4/btX2ziD32dA/s1600/independeica+ou+morte.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 208px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S7P1jSGkcPI/AAAAAAAAAE4/btX2ziD32dA/s320/independeica+ou+morte.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454973560179421426" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;(Revista &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;"O Monarca", &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;página 15&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;Data não identificada&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;D. Pedro declara Brasil independente da Coroa&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;'Independência ou Morte!' clama o príncipe na província de S. Paulo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O príncipe do Brasil, d. Pedro, rompeu com a Coroa declarando a colônia brasileira independente. Com o ato o príncipe português rompe relações com El-Rei, D. João VI, seu pai. A insurgência aconteceu ontem na província de São Paulo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;D. Pedro retornava de viagem a Santos quando, em plena estrada, recebeu carta de El-Rei exigindo seu retorno a Portugal. A reação do príncipe não poderia ter sido mais espontânea: ainda sobre sua montaria, D. Pedro brandiu sua espada e declarou para a comitiva: “independência ou morte!”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Aturdida pelo príncipe não ter consultado conselheiros nem ter convocado uma coletiva de imprensa para anunciar a decisão, a Corte não quis comentar o assunto. Fontes ligadas ao círculo íntimo do príncipe afirmam que a princesa Maria Leopoldina era uma das principais apoiadoras da independência da colônia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Especialistas analisam que as principais dificuldades para o Brasil assumir sua autonomia administrativa será reunir mão de obra qualificada em quantidade compatível com o tamanho de suas riquezas naturais. “A colônia lida com prospecção contínua de ouro em Vila Rica, mas conta com o suporte logístico da Coroa. Além disso, atividades com a extração do pau-brasil e até o comércio de escravos são quase que exclusivamente controlados pelos portugueses”, afirma o cientista social Afonso Ribalta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Outro entrave seria a falta do sentimento de nação que os críticos apontam para o povo brasileiro. “Pode um amontoado de mamelucos, índios, mulatos e maltrapilhos formar um país que lide com suas próprias riquezas? O príncipe D. Pedro vai ter muito trabalho para sustentar a colônia sem a Coroa portuguesa. Há ainda o risco de uma verdadeira pilhagem de franceses e outros aventureiros dessas terras quentes”, sentencia o comendador português Manuel Nunes.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Às portas da Copa, seleção portuguesa está ameaçada&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;A seleção portuguesa enfrenta um grande problema às vésperas da Copa do Mundo. Com a declaração de independência da colônia brasileira, o time corre o risco de perder seus principais jogadores, pois o Brasil já entrou com um pedido de representação na Fifa. Craques como Robinho, Kaká e Adriano devem deixar a seleção.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;“É uma atitude estúpida porque vai prejudicar todos. A seleção portuguesa vai ficar desfalcada e os jogadores não vão poder disputar a Copa por nenhum time”, afirma o técnico português Solano Aporta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Do elenco de 25 jogadores convocados ao mundial da África, 17 são brasileiros. O presidente da Federação Portuguesa de Futebol (Fedepol), Antonio Saramago, afirma que caso a seleção perca os jogadores brasileiros Portugal vai desistir de disputar a Copa&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Escolhido melhor jogador do mundo pela Fifa no ano passado, o inglês Charles Muller lamentou o episódio. ” O torcedor vai perder o espetáculo da seleção portuguesa”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-3044497978619268778?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/3044497978619268778/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=3044497978619268778&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/3044497978619268778'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/3044497978619268778'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/03/principe-d-pedro-declara-brasil.html' title='Brasil independente de Portugal / Seleção portuguesa vive impasse'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S7P1jSGkcPI/AAAAAAAAAE4/btX2ziD32dA/s72-c/independeica+ou+morte.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-4704153870793541865</id><published>2010-03-31T21:43:00.005-03:00</published><updated>2010-03-31T22:30:21.498-03:00</updated><title type='text'>Teoria de físico alemão contesta Newton</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S7Psfa5zHRI/AAAAAAAAAEw/AWmzb8vP_ZQ/s1600/einfun.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 231px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S7Psfa5zHRI/AAAAAAAAAEw/AWmzb8vP_ZQ/s320/einfun.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454963598217649426" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;(Recorte de jornal encontrado em meio a fórmulas, teoremas complexos, sanduíches mordidos e uma garrafa de whisky do início do século passado)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Teoria de físico alemão contesta Newton&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;                                          &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O físico alemão Albert Einstein publicou ontem uma teoria que vem causando furor na comunidade científica. Batizada de “Teoria da Relatividade”, a argumentação defende que espaço e tempo são partes de uma mesma “entidade”, como se fossem uma figura geométrica. Este ponto de vista entra em choque com a do clássico físico Isaac Newton, cuja teoria afirmava que espaço e tempo são independentes.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;“Minha formulação lança bases para outras pesquisas. Tenho certeza de que novas descobertas vão surpreender muita gente nos próximos dez anos”, afirmou Einstein durante o lançamento de sua publicação. De acordo com a Teoria da Relatividade, é possível aplicar conceitos simples de geometria para auxiliar na compreensão de intricados fenômenos envolvendo espaço e tempo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;A nova descoberta dividiu opiniões. Enquanto jovens saiam da conferência de apresentação da teoria usando camisetas estampadas com a curiosa fórmula “E= mc²”, cientistas de diferentes correntes eram cautelosos com a descoberta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;“Há estudos que ponderam a possibilidade de chegar à fissão nuclear controlada, num método possível a partir desta abordagem da relação espaço-tempo. A quantidade de energia liberada neste fenômeno é descomunal, impossível de controlar em laboratório”, afirmou o cientista paraguaio Carlos Gómez de La Rica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Segundo de La Rica, nos próximos anos é possível até a criação de armas de destruição em massa seguindo esta hipótese. “Esta teoria de Einstein vai demandar uma discussão internacional sobre responsabilidade científica”, finalizou o cientista paraguaio.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Convidado para a conferência, o inventor brasileiro Alberto Santos Dumont roubou a cena distribuindo autógrafos a entusiastas da performance do 14-Bis, primeiro aparelho mais pesado que o ar a alçar vôo. O brasileiro alcançou a proeza na semana passada, em Paris.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Dinheiro do pão&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;A conferência de apresentação da teoria aconteceu num espaço de eventos próximo da nova fábrica têxtil do industrial Levi Strauss. Impulsionado pelo sucesso da calça “Levi’s”, nova peça de vestuário criada pela marca, o empresário alemão abre sua terceira fábrica. O término da conferência coincidiu com a troca de turno dos operários. O resultado foi a estranha combinação de elegantes senhores de fraque e damas com peles misturados com homens esfarrapados e mulheres estafadas. Mães operárias levavam no colo crianças entregues à exaustão, após horas de trabalho pesado em máquinas de tecer e tonéis de tingimento de tecidos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;A reportagem se aproximou de um operário para saber sua opinião sobre a nova descoberta de Einstein. Não obteve êxito. “Não me interessa nada dessa conversa fiada. Agora me dê licença que vai começar o serão da madrugada na outra firma. O pão das crianças não espera”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Na saída do espaço de eventos, filhos adolescentes dos convidados ostentavam as novíssimas “calças jeans”, encostados à porta de seus automóveis.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-4704153870793541865?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/4704153870793541865/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=4704153870793541865&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/4704153870793541865'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/4704153870793541865'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/03/teoria-de-fisico-alemao-contesta-newton.html' title='Teoria de físico alemão contesta Newton'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S7Psfa5zHRI/AAAAAAAAAEw/AWmzb8vP_ZQ/s72-c/einfun.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-1826830603621573572</id><published>2010-02-16T15:09:00.002-02:00</published><updated>2010-02-16T15:12:54.069-02:00</updated><title type='text'>Pega alguém do seu tamanho!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S3rRYekcKAI/AAAAAAAAAEk/MLLe3em9e-s/s1600-h/orelhaoitu1.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S3rRYekcKAI/AAAAAAAAAEk/MLLe3em9e-s/s320/orelhaoitu1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438889718456264706" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Neste mês a cidade de Itu completou 400 anos. Oh, 400! Muita coisa, né? Cidade histórica, simpática, que ainda mantém um certo ar colonial. E, claro, tem a interessante fama de ser a “Terra dos Exageros”, onde tudo é grande&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Bem, embora tenha essa vocação para a megalomania, a programação da festa do quadricentenário deixou a desejar na minha opinião...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Reabertura do Museu Republicano. Legal. Entrega de casas populares, entrega de certidões de posse, caminhão antibomba para os bombeiros (mas bombeiro não tá acostumado a mexer com bomba?), sorteio da loteria, plantio de arvore. Tá, mas e as coisas legais de verdade pra galera!?!?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ah sim, os shows. Saca só, Katinguelê, Jeito Moleque e... e.. LECI BRANDÃO! Uhhuuu!! Agora sim!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;¬¬”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Cadê o rock’n roll nessa bagaça? 400 anos e o melhor que eles podem fazer é Leci Brandão?? Certeza que na festa dos 300 anos eles trouxeram, sei lá, a Chiquinha Gonzaga e deve ter sido bem mais animado...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Aliás, vamo falar a verdade, é um lance muito curioso essa fama de que em Itu tudo é grande, é um baita trunfo que caiu no colo da cidade... além do atrativo histórico, esse elemento permite muitas possibilidades de fazer dinheiro.... mas cadê? A principal referência em Itu sobre sua grandeza é o orelhão gigante que a Telefonica instalou na praça da matriz. Lá também ficam as lojas que vendem objetos grandes. Mas é só isso? Cadê investimento da prefeitura pra incrementar a brincadeira? Há quantas décadas a cidade tem essa fama? Muito tempo. E pros 400 anos, nenhuma novidade?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Tomara que cidade não precise completar um milênio de existência pra receber presentes à altura.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;b&gt;Programação do aniversário&lt;/b&gt;: &lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-size: 16px; "&gt;&lt;a href="http://www.itu.com.br/conteudo/detalhe.asp?cod_conteudo=21585"&gt;http://www.itu.com.br/conteudo/detalhe.asp?cod_conteudo=21585&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-1826830603621573572?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/1826830603621573572/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=1826830603621573572&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/1826830603621573572'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/1826830603621573572'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/02/pega-alguem-do-seu-tamanho.html' title='Pega alguém do seu tamanho!'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S3rRYekcKAI/AAAAAAAAAEk/MLLe3em9e-s/s72-c/orelhaoitu1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-6168692667632787062</id><published>2010-01-21T11:05:00.003-02:00</published><updated>2010-01-21T11:37:54.048-02:00</updated><title type='text'>É do Brasil!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1hYYlmwSCI/AAAAAAAAAEc/Fb2nz6hgvQU/s1600-h/taca-2002.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 217px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1hYYlmwSCI/AAAAAAAAAEc/Fb2nz6hgvQU/s320/taca-2002.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429186530229897250" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Nesse ano tem eleição pra presidente? Então vai ter Copa também!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Desde a minha infância percebi que é assim e que quando tem Olimpíada é ano de eleição para prefeito. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Na última Copa eu ainda estava no colegial, não trabalhava.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Eu - E se cair jogo do Brasil numa terça-feira, 3 da tarde?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Pai - Ah, eles liberam mais cedo, dispensam.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Eu - E como vc faz na fábrica?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Pai - Para tudo e colocam uma televisão... Mas eu não gosto de ver com o pessoal não, é muita barulheira.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Eu - Como é que pode né? &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Pai - Pois é o país para, brasileiro é apaixonado por futebol.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;E para mesmo. É um daqueles chavões nacionais, assim como "o ano só começa depois do Carnaval". Ainda fico intrigado. Como pode um evento banal como um jogo de futebol mobilizar um país? Diminuir sua produção?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;"Imagina meu filho, é o seu país, é a sua pátria, é jogo do Brasil!"&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;"Eu sei mãe, mas ainda assim é um jogo de futebol, entende? &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ao pé da letra &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; é &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; apenas&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; um jogo."&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;"É o seu país filho, é o Brasil!"&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Aí desisti. Como contrariar? Na vida de todos não vai mudar mais coisas do que se fosse um embate entre XV de Jaú e os juniores do Bragantino. Mas é importante. Eu sei. E acordei às 6 da manhã num domingão há quase 8 anos pra ver 2 gols de um Ronaldo Cascão. Cafu 100% Jardim Ângela. Em algum lugar do outro lado do mundo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-6168692667632787062?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/6168692667632787062/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=6168692667632787062&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/6168692667632787062'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/6168692667632787062'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/01/e-do-brasil.html' title='É do Brasil!'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1hYYlmwSCI/AAAAAAAAAEc/Fb2nz6hgvQU/s72-c/taca-2002.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-2290153443215061819</id><published>2010-01-21T09:48:00.003-02:00</published><updated>2010-01-21T10:04:17.085-02:00</updated><title type='text'>Videolocadora - A Queda!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1hCUKkg0LI/AAAAAAAAAEU/M7-ZaiRIOhk/s1600-h/queda-poster02.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1hCUKkg0LI/AAAAAAAAAEU/M7-ZaiRIOhk/s320/queda-poster02.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429162264997449906" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style="  color: rgb(102, 102, 102); font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:13px;"&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Você já deve ter ouvido falar desse filme. Se não ouviu, deveria. A Queda! retrata os últimos dias de vida de Hitler e mais do que isso, nos mostra como as coisas funcionavam na corte nazista. A começar pela famosa saudação, todos cumprimentavam o Führer (imperador) com o maldito "Hail Hitler!" com as mãos erguidas. A impressão que se tem é de regressão ao século XVIII e da adoração ao rei. A questão central dos últimos dias de Hitler é sua permanência ou fuga de Berlim, que está cercada e sob ataque do exército russo. Mesmo com a guerra perdida, a toda hora novas estratégias e operações são traçados por Hitler, que abomina a idéia de se render.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O filme é em parte protagonizado pela última secretária de Hitler, Traudl Junge, mas não é essa a impressão que se tem depois que ele termina. O protagonista aqui é o ditador. A secretária de Hitler serve mais para ilustrar como se sentia boa parte dos alemães médios em relação à loucura do Holocausto e aos ideais nazistas. Depois do filme, a Sra. Junge real dá um depoimento no qual afirma que na época desconhecia que tantos judeus foram mortos e que foi atraída pela curiosidade a trabalhar para Hitler.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O ator Bruno Ganz faz o papel de Hitler, e não há outras palavra para descrever: está perfeito. Incrivelmente natural, Bruno dá vida plena a todos os aspectos do ditador. Umas das coisas que me passou pela cabeça, a respeito da impressão que fica de Hitler, é que por incrível pareça, ele é bastante infantil. A cada cena em que um general comunica o avanço das tropas russas, Hitler expressa sua raiva como uma criançona. É essa a impressão em todos os momentos em que ele se encontra contrariado. É difícil entender como tanta gente entrou na dele.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ainda a respeito da atuação de Bruno, ele consegue mudar seu rosto de maneira impressionante. Em alguns momentos, Hitler não passa de um velho cansado e doente e quando está com raiva parece um moleque a espernear (a cena em que ele manda um subalterno chamar um general é prova disso). Vemos Hitler escolhendo sua secretária, condecorando soldados, segurando crianças e agradecendo cozinheiras, e isso é a "humanização" que tantos críticos dizem. Mas Hitler é isso aí, um humano, não dá pra ser o demônio 24h por dia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Outro aspecto importante é a idéia que Hitler faz do povo. Nada de "o que vocês são, o são através de mim, e o que eu sou, sou através de vocês", como ele já disse antes. Quando o calo apertou, Hitler (e outros militares) desdenhava do povo dizendo que "eles estão sendo castigados pelo que escolheram". Se a Alemanha estava destruída a culpa era, adivinhe? Do povo. Não é de se admirar um pensamento desses, quando pais nazistas vendo que o "Nacional Socialismo" ia cair, não pensam duas vezes antes de matarem seus próprios ... (cole seu pensamento aqui).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A Queda! Serve para principalmente conhecer a alta cúpula do governo nazista e ver de perto Hitler. Um filme que em momento nenhum toma partido dos ideais nazistas apesar de o foco estar o tempo todo no mundo que girava em torno de Hitler.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: bold; "&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-2290153443215061819?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/2290153443215061819/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=2290153443215061819&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/2290153443215061819'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/2290153443215061819'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/01/videolocadora-queda.html' title='Videolocadora - A Queda!'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1hCUKkg0LI/AAAAAAAAAEU/M7-ZaiRIOhk/s72-c/queda-poster02.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-2616266166379690769</id><published>2010-01-19T10:56:00.008-02:00</published><updated>2010-01-20T16:08:02.688-02:00</updated><title type='text'>Videolocadora - O Labirinto do Fauno</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1WthpjT_vI/AAAAAAAAAEM/d-qcTZf0rwk/s1600-h/labirinto-do-fauno.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428435719466254066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1WthpjT_vI/AAAAAAAAAEM/d-qcTZf0rwk/s320/labirinto-do-fauno.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="COLOR: rgb(102,102,102);font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:13;"  &gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="FONT-STYLE: italic"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;b&gt;Um bom DVD rodando, sofá e um balde de pipoca. Uma ideia na cabeça, a ajuda de três amigos (monitor, teclado e mouse) e aqui temos a coluna Videolocadora, uma mão na hora de escolher o que pegar naquelas prateleiras cheias de filmes.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="FONT-STYLE: italic"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="FONT-STYLE: normal;font-family:arial;font-size:100%;"  &gt;O Labirinto do Fauno é uma superprodução espanhola dirigida por Guillermo Del Toro que expõe um contraste tenebroso entre fantasia e realidade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="FONT-STYLE: italic"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="FONT-STYLE: normal;font-family:arial;font-size:100%;"  &gt;O filme se passa na Espanha de 1944 e conta a história de Ofelia, uma menina de treze anos que vai para o campo acompanhada da mãe, que está grávida de um capitão do governo de Franco. O capitão foi deslocado para lá a fim de reprimir a ação de guerrilheiros opostos à ditadura. Solitária e sonhadora num ambiente de tensão e tristeza, Ofelia adora livros de contos de fada e é a toda hora puxada à realidade pela mãe, que resignada, aceita sua condição de esposa de um marido truculento. "Você já está grande pra ler contos de fadas Ofelia. Logo você vai crescer e descobrir que a vida é dura e sem esperança".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style="font-family:arial;font-size:100%;"&gt;Acontece que um dia a garota recebe a visita de uma fada que a guia ao velho labirinto onde vive o Fauno - uma criatura mágica de um reino subterrâneo que revela à menina que ela é uma princesa que há muito tempo fugiu para conhecer o mundo dos homens. Para retornar ao seu mundo, Ofelia deve passar por três provas antes da lua cheia.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style="font-family:arial;font-size:100%;"&gt;A beleza do filme nas cenas em que Ofelia cumpre suas tarefas é muito grande, com um colorido vivo ao mesmo tempo em que nas provas coisas grotescas acontecem. Simultaneamente, se desenrola a trama da caçada do exército espanhol aos guerrilheiros e aqui há tudo o que um filme de guerra geralmente mostra, morte, tortura, crueldade, brutalidade e arrogância. O capitão é terrivelmente cruel e desagradável. É difícil dizer se a trama da guerrilha ocorre paralela à de fantasia ou se a de fantasia é paralela à da guerrilha. As duas história ocupam praticamente o mesmo espaço. É interessante notar que tanto no plano real quanto no da fantasia os acontecimentos não são felizes e a aventura de Ofelia está longe de ser um Alice no País das Maravilhas. Ela erra, e seus erros acabam causando a morte de inocentes. Embora o nome e o jeitinho da arte da capa, o filme NÃO é para crianças! Há muita violência aqui, embora seja colocada em contexto e colabore (assim como os erros e negligências de Ofelia) para a sensação de realidade e "pé no chão".&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: left" align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;CURIOSIDADES&lt;/b&gt; O Fauno e a assustadora criatura-de-olhos-nas-mãos-devoradora-de-criancinhas, o Homem Pálido, são interpretadas pelo mesmo ator. E as horas que ele esperou para que fossem colocadas ambas as roupas todas as vezes são incontáveis. A maquiagem desses dois personagens é sensacional. Não deixe de assistir a todo o making off, lá é explicado todo o processo de maquiagem do Homem Pálido e do Fauno, além de entrevistas, esclarecimentos, curiosidades e afins. Um making of excelente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-2616266166379690769?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/2616266166379690769/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=2616266166379690769&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/2616266166379690769'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/2616266166379690769'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/01/videolocadora-o-labirinto-do-fauno.html' title='Videolocadora - O Labirinto do Fauno'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1WthpjT_vI/AAAAAAAAAEM/d-qcTZf0rwk/s72-c/labirinto-do-fauno.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-5101044080757025582</id><published>2010-01-19T10:23:00.005-02:00</published><updated>2010-01-20T16:10:47.216-02:00</updated><title type='text'>Nasce um heroi: João, o Azarado</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1Wo9kvQQQI/AAAAAAAAAEE/A9jQ2Qm_ywQ/s1600-h/trevo_72dpi.png"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428430701652361474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 292px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1Wo9kvQQQI/AAAAAAAAAEE/A9jQ2Qm_ywQ/s320/trevo_72dpi.png" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="COLOR: rgb(102,102,102);font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:13;"  &gt; &lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style="font-family:arial;font-size:100%;"&gt;João era mesmo um cara azarado. Quando era criancinha, muitas vezes sua mãe se preocupou e correu com ele pro pronto socorro com o mesmo problema: engasgamento. O pobre Joãzinho sempre ficava com a comidinha entalada. Mais tarde, quando não se machucava no futebol ganhava até doce da mãe. Era sempre pé torcido, tornozelo quebrado, quando não os vários joelhos esfolados. Na escola então, coitado. Bom aluno, sempre estava disposto a dar aquela mãozinha para os colegas. Na hora da prova passava uma colinha sempre que pediam. Mas e ele? Nas vezes em que precisava, era pego em flagrante pela professora. E assim foi indo sua vida de falta de sorte.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="COLOR: rgb(102,102,102)"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Depois que cresceu não arranjava namorada. Não conseguia ninguém legal. Quando se aproximava de uma menina, sempre pagava mico. Mas João era determinado Outro dia teve certeza de que tinha deacolado a sua gata. No MSN, um amigo passou o contato de uma, que olha, era de tirar o f*%$. Mais que contente João adicionou sua nova pretendente. Puxar o papo foi fácil. Ela também não tinha foto (João nunca colocava foto no MSN, já ciente de sua falta de sorte. "Vai que as minas me acham feio? Quero ganhar elas com o papo!" Aham.) e dizia que não tinha câmera. Assim foi indo. Muitas vezes por semana João conversava com sua mina virtual e a conversa foi ficando mais legal, mais legal... Até que não teve jeito, tiveram de marcar um encontro.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="COLOR: rgb(102,102,102)"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Sete horas no shopping. Todo arrumado, perfume, gel no cabelo, tênis limpo. Chegou até cinco minutos mais cedo, no medo de perder a hora... Ah, vinha também de calça jeans e camiseta azul que tinha combinado com seu amor virtual para que fosse reconhecido. Ela tinha que vir com uma camiseta rosa da Hello Kitty e um All Star azul. E uma boina bege. Mal podia esperar para conhecer pessoalmente o amor da sua vida. Bem, sete e dez e lá estava vindo sua garota de sonho, de boina e Hello Kitty no peito. Era mesmo do jeito que tinha falado, morena, cabelo até o ombro, olhos castanhos. Dariam um belo casal. Pena que era sua irmã.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;color:#666666;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="COLOR: rgb(102,102,102);font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:13;"  &gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="FONT-WEIGHT: bold; FONT-STYLE: italic"&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-5101044080757025582?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/5101044080757025582/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=5101044080757025582&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/5101044080757025582'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/5101044080757025582'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/01/nasce-um-heroi-joao-o-azarado.html' title='Nasce um heroi: João, o Azarado'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S1Wo9kvQQQI/AAAAAAAAAEE/A9jQ2Qm_ywQ/s72-c/trevo_72dpi.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-6838546512161489978</id><published>2010-01-14T18:54:00.004-02:00</published><updated>2010-01-20T16:09:33.469-02:00</updated><title type='text'>BBBasta!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S0-GzyZAtoI/AAAAAAAAADY/ZQXj9hiqppc/s1600-h/bbb10.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426704300262864514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S0-GzyZAtoI/AAAAAAAAADY/ZQXj9hiqppc/s320/bbb10.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:Georgia, serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Nesta semana começou mais um Big Brother Brasil. Será que as 100 mil mortes do terremoto do Haiti e a perda de Zilda Arns vão conseguir ser maiores do que o beijo gay de Sérgio e Dicesar?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Lembro que quando começou a primeira edição, em 2002, o Big Brother parecia ser uma grande idéia. Na época era moda brasileiro aprender a palavra &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;reality show&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;. Uau! Era um reality show! Então isso que é? Colocar 12 anônimos que não se conhecem numa casa cheia de mordomias, isolados do mundo, era apelar para o comportamento humano natural como atração. “Ok, chega de novelas, filmes, cantores e desenhos animados. Vamos colocar gente do povo na TV sendo só eles mesmos pra ver o que acontece”. Hum, vamos ver no que dá.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Hoje sabemos que o BBB não é assim. Não tem “gente do povo” lá. Salvo exceções, parece uma seleção de gente de catálogo de cueca e lingerie. Resumindo: Gostosas X Gostosões. Coloque algumas exceções como gente de meia idade, gente simples e homossexuais. Ah, homossexuais!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;A Globo aposta em três deles para esquentar a atenção do Brasil. Já avisaram que se tivesse beijo gay, iriam mostrar. Ninguém se engane. O Big Brother não é uma experiência psicológica. É um circo com bundas pra todo lado, gente se pegando, merchandising, festas, intrigas, e Pedro Bial testando os limites do suportável com sua pieguice.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Estou ficando assustando. Estou até agora falando do BBB. Não existe outra atração televisiva tão repercutida pela imprensa brasileira, em todos os veículos. É uma legítima febre nacional, não importa para onde se vá, se você assista ou não, quando chega a época do Big Brother ele é assunto em tudo. E já faz 9 anos!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Acaba a novela e vai todo mundo ver a galera da casa. E leva de brinde sabão em pó, guaraná, carro, moto, e eletrodomésticos goela abaixo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Hã, quem é essa Zilda Arns mesmo?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-6838546512161489978?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/6838546512161489978/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=6838546512161489978&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/6838546512161489978'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/6838546512161489978'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/01/bbbasta.html' title='BBBasta!'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S0-GzyZAtoI/AAAAAAAAADY/ZQXj9hiqppc/s72-c/bbb10.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-7301364902165196020</id><published>2010-01-07T19:36:00.004-02:00</published><updated>2010-01-07T19:42:39.370-02:00</updated><title type='text'>Isto é uma ironia</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S0ZT-rulvOI/AAAAAAAAADQ/xijjrA96iYQ/s1600-h/casoy-surda.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 302px; height: 202px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S0ZT-rulvOI/AAAAAAAAADQ/xijjrA96iYQ/s320/casoy-surda.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424115137569471714" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O ano terminou e outro veio na esteira de uma polêmica: Bóris Casoy xingando os garis. Foi com desconcertante espanto que a famigerada “família brasileira” presenciou o escárnio do apresentador: “que merda - dois garis desejando felicidades do alto de suas vassouras... o mais baixo na escala do trabalho”. Pensamento alto? As orelhas do Brasil estão ardendo até agora.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O episódio é um triste - mas bem triste mesmo – exemplo do que não deve acontecer na carreira de um jornalista. Ainda mais de televisão. Ainda mais apresentador. Pior ainda, um âncora. E que vive no imaginário popular com “Isto é um vergonha!”. Ai, ai, difícil pensar numa tragédia pior.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Apresentador de jornal de alcance nacional tem que zelar pela empatia, em se comunicar bem com todo tipo de público. Ricos, pobres, aposentados, donas de casa... o telespectador do Bóris é bem por aí. Quem não conhece ele? É um dos poucos agentes da TV que minha vó deve se lembrar. Assim como meu pai, minhas tias, vizinho, enfim, todo mundo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;E se eu te pedir uma classe trabalhadora popular, de gente simples, provavelmente você vai falar dos garis. Eles sempre são citados como exemplo de simplicidade, humildade. E também de dignidade de gente íntegra. Bóris Casoy pisou na bola. Mas o que pode acontecer?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Acontecimentos de começo de ano costumam ter vida curta na memória. Quantos anos não começaram igual a 2010 com notícias sobre chuvas, enchentes, deslizamentos? O caso do Casoy vai ser soterrado pelo movimento do cotidiano. Depois da ressaca do Carnaval, poucos se lembrarão da escorregada do jornalista, certeza.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Mas a internet está aí. Indiferente e impiedosa, é uma grande prateleira com todas as situações bizarras que os famosos volta e meia passam. Basta dar um googlada para ver Fernando Vanucci bêbado no ar, Luciano do Valle trocando o nome da emissora, Vanusa viajando no Hino Nacional, William Bonner imitando o Clodovil, Daniela Cicarelli brincando na praia.... Ah, tudo registrado em áudio e cores, sabe-se lá por quanto tempo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;E agora tem o Bóris Casoy xingando os garis.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt; Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-7301364902165196020?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/7301364902165196020/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=7301364902165196020&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/7301364902165196020'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/7301364902165196020'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/01/isto-e-um-ironia.html' title='Isto é uma ironia'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S0ZT-rulvOI/AAAAAAAAADQ/xijjrA96iYQ/s72-c/casoy-surda.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-5106428059249068362</id><published>2010-01-04T21:34:00.003-02:00</published><updated>2010-01-04T21:39:34.049-02:00</updated><title type='text'>Xiita Rock'n Roll</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S0J7YL9UCiI/AAAAAAAAADI/9oC1VMjlQsI/s1600-h/time_bomb.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S0J7YL9UCiI/AAAAAAAAADI/9oC1VMjlQsI/s320/time_bomb.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423032556764531234" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;No Oriente Médio as pessoas morrem por religião. A batalha entre judeus e muçulmanos acumulou uma pilha de corpos ao longo da história. “Xiita” é uma palavra que o mundo aprendeu nesta década e desperta medo e cautela. No Brasil não temos conflitos religiosos, mas há xiitas por aí, e uma boa parte está entre a galera que curte rock. São os caras que se consideram os “verdadeiros fãs”, os “true” e ou na internet a versão from hell: “Tr00”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;São pessoas que acreditam que a banda que curtem só presta enquanto tiver poucos fãs, discos malvendidos (e pouco conhecidos) e ficar restrita aos buracos do underground. É quase como uma seita. Eles sabem e já ouviram de tudo, os primeiros discos, demos obscuras, gravações piratas de shows. Eles têm muita coisa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Eles ficam putos quando vêem outras pessoas com a camiseta da banda na rua. A MTV é um tormento para esses caras. “Esses f¨%%$ vê na MTV e acha que é fã! P¨%¨%!!” &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Eu achava que esse comportamento acontecia mais entre os fãs de metal. É um lance que parece ter mais a ver com som pesado e testosterona. Cara, mas não!! Isso acontece até com menininhas de 13 anos que se descabelam pelo Nx Zero, Restart, Replace e toda essa (ai, Gezuis) nova leva do rock. Pela internet, elas acompanham a banda desde o começo, desde que era outro nome e quando o baixista ainda era loiro e era muito zoado, tadinho. Mas hoje, só porque é modinha, todo mundo vai no show!! Filhos da p#%¨!!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Tem muito fã de rock que se tornou prisioneiro de si mesmo. Quando o rock surgiu, era sinônimo de liberdade, um grito contra a sociedade cheia de regras. Você poderia ter o cabelo que quisesse, vestir a roupa que quisesse. Quem foi que estabeleceu os mandamentos? Hoje cada tribo tem seu ritual, sua indumentária. Todos têm que andar de preto, calça, coturno, sobretudo, capacete de astronauta, chapéu mexicano, munhequeira, bigode postiço, meia listrada, bicho de pelúcia e peitos de silicone. Entende o absurdo da situação? É uma contradição!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Na minha adolescência havia a lenda de que quem fosse andar com camiseta de banda corria o risco de ser “intimado” na rua. Era preciso saber a história da banda, todos os integrantes, a discografia com ano de lançamento e sabe lá Deus o que mais. Era mais difícil do que trocar de faixa no Tae Kwon Do. Tudo uma grande bobagem.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ainda bem que só tem cintos de balas e de rebites por aí, porque se tivesse de bomba...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-5106428059249068362?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/5106428059249068362/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=5106428059249068362&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/5106428059249068362'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/5106428059249068362'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/01/xiita-rockn-roll.html' title='Xiita Rock&apos;n Roll'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/S0J7YL9UCiI/AAAAAAAAADI/9oC1VMjlQsI/s72-c/time_bomb.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-3029087823170842680</id><published>2010-01-02T01:45:00.003-02:00</published><updated>2010-01-02T03:02:18.522-02:00</updated><title type='text'>Provoqueiro</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sz7TC4RYOlI/AAAAAAAAADA/kwKuZQFvNIg/s1600-h/abujamra.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sz7TC4RYOlI/AAAAAAAAADA/kwKuZQFvNIg/s320/abujamra.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5422003047819131474" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Você chora? Qual o maior equívoco que cometem com você? Seu marido te trai? Vc era cafetinada?&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Essas são perguntas que não se faz, nem à mesa, nem em qualquer lugar. Mas se vc se parece com o Pinguim do Batman, tem um programa na TV Cultura no começo da madrugada e se chama Antonio Abujamra,  aí meu amigo, vc tem permissão para matar qualquer moralidade, arrancar qualquer máscara, despir a carne e o que não se mostra são.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Todo entrevistador deveria fazer um workshop com esse cara. Enquanto Jô Soares quer fazer de si mesmo a atração, num "talk to myself show", Abujamra espeta e puxa para trazer à tona coisas que o cara nunca responderia porque ninguém jamais havia perguntado.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Não é por acaso que o nome do treco é Provocações. A gente vê o cara ser jogado na parede e as entranhas espalhadas na tela... Mais reality show que isso só o DVD da cirurgia de catarata do meu vô.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por : Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-3029087823170842680?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/3029087823170842680/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=3029087823170842680&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/3029087823170842680'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/3029087823170842680'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/01/provoqueiro.html' title='Provoqueiro'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sz7TC4RYOlI/AAAAAAAAADA/kwKuZQFvNIg/s72-c/abujamra.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-2362468510668752633</id><published>2010-01-01T14:23:00.001-02:00</published><updated>2010-01-01T14:34:57.540-02:00</updated><title type='text'>Tá faltando pimenta!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sz4jtWQgwLI/AAAAAAAAAC4/eFDFkN6fW1I/s1600-h/john.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sz4jtWQgwLI/AAAAAAAAAC4/eFDFkN6fW1I/s320/john.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421810263376576690" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;Notícia triste de fim de ano: John Frusciante sai de novo do Red Hot Chili Peppers. O que será de nós?&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Esse é um cara que viveu quase até morrer. Entrou na fase selvagem do Red Hot, viveu a curva ascendente da banda com o Blood Sugar Sex Magik, se afundou nas drogas, saiu do grupo e usou heroína até todos seus dentes caírem. Voltou em Californication, e hoje o som da banda vem diluindo o funk até chegar no soro caseiro.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Mas em 1989 não era assim. Em Good Time Boys o funk furioso do RHCP era um bálsamo para a orelha, e esta era só a primeira faixa de Mother’s Milk, álbum de estreia de Frusciante. Outros momentos incríveis de guitarrista neste disco: Subway to Venus, Higher Ground e Stone Cold Bush.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Desta vez John não saiu por causa de drogas e loucura, coisas que deixou pra trás num renascimento surpreendente. Deixou a banda porque quer se dedicar à carreira solo, algo que começou em meados dos anos 90 como renda para mais heroína. Hoje seu trabalho é atmosférico, espiritual, minimalista e muito, muito alternativo.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Os Peppers seguem em frente. Quem vem no lugar? Provavelmente o guitarrista que veio acompanhando a banda nos últimos shows, Josh não-sei-o-que.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Hum... vamos viajar. Que tal Dave Navarro, o retorno? Pra quem não sabe, Navarro substituiu John em 1993, após sua primeira saída. E o cara toca muito, muito mesmo. Fui no show do Janes Addction no Maquinaria e, cara, dá até pra perdoar o piercing no mamilo.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;É isso aí, sorte a John.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-2362468510668752633?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/2362468510668752633/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=2362468510668752633&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/2362468510668752633'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/2362468510668752633'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2010/01/ta-faltando-pimenta.html' title='Tá faltando pimenta!'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sz4jtWQgwLI/AAAAAAAAAC4/eFDFkN6fW1I/s72-c/john.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-8365598693010216017</id><published>2009-12-26T15:49:00.001-02:00</published><updated>2009-12-26T15:53:18.855-02:00</updated><title type='text'>Coisa de velho</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SzZNRUxw_8I/AAAAAAAAAB8/EkHVDmT9NO8/s1600-h/ronnie_james_diocopy.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 287px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SzZNRUxw_8I/AAAAAAAAAB8/EkHVDmT9NO8/s320/ronnie_james_diocopy.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419604161617526722" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;No fim do mês passado, o mundo do rock ficou consternado com a notícia de que Ronnie James Dio foi diagnosticado com câncer de estômago. Aos 67 anos, o vocalista já passou por Black Sabbath e Rainbow e ainda viaja o mundo com seus antigos companheiros de Sabbath, agora sob o nome de Heaven and Hell. Mensagens de apoio e presentes chegam de todo mundo desejando melhoras a Dio, uma figura super carismática.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Este triste episódio me fez pensar. O rock envelheceu. O rock está capenga, gordo, careca, já não enxerga bem, além de estar casado e com uma renca de filhos.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;No começo do ano realizei um sonho: assisti o Iron Maiden ao vivo. Já faz décadas que lançaram alguns dos clássicos que até hoje não podem faltar nas apresentações e o show, claro, foi fantástico. Mas a sensação é de que não vi uma banda tocando. Vi senhores de cinqüenta e tantos anos trabalhando honestamente para colocar dinheiro dentro de casa. Cada gesto me parecia estudado. Beijos pra torcida depois de marcar um gol, como diria Humberto Gessinger. Jogo ganho antes do primeiro apito. E ano que vem vai fazer 30 anos que lançaram o primeiro disco. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Isso me faz pensar. Em janeiro é o Metallica que vem ao Brasil, depois de dez anos. Hoje muitas das letras são introspectivos acertos de conta com o passado, falando sobre altos e baixos, cicatrizes, pisadas na bola e redenção... Coisa de quem já viveu muito de rock.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Envelhecer é um paradoxo interessante. Já temos uma geração de ícones na terceira idade. O próprio Dio, Ozzy Osbourne, Rolling Stones e Paul McCartney são exemplos que sobreviveram ao tempo e continuam tocando - e lotando arenas de gente que busca a figura mitológica do passado.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;É possível que Paul venha ao Brasil em 2010. O que sobrou dele da época dos Beatles? Já viu um show recente dele? Sua voz está engruvinhada, opaca – a voz de um senhorzinho. Não pode oferecer a música que praticava quando entrou para a história do rock.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Temos uma questão de lógica aqui. O rock é um estilo novo, começou na segunda metade da década de 50. Os grandes nomes, os que fizeram os clássicos, estão hoje na faixa dos 50 e 60 anos. Que fã de rock não quer ver Paul McCartney, Ozzy, Alice Cooper, os Stones? Esse caras estão na ativa!&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Ok, esses são realmente velhos. Vamos avançar mais umas décadas. Guns N Roses, Iron Maiden, Metallica, AC/DC e mais, Sting, Morrisey? Também estão velhos! O rock envelheceu! Os mesmos caras que fizeram do rock um grito de rebeldia da juventude hoje são pais, avôs. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;No rock nacional é a mesma coisa. Raul Seixas não sobreviveu, mas pude constatar que Rita Lee, meu Deus, é a encarnação do puro creme do milho verde do rock’n roll. Os heróis dos anos 80, Paralamas, Titãs, Barão Vermelho, Kid Abelha, todos são tiozões. A música acompanhou a maturidade e hoje ouvimos rock de “gente velha”, não de adolescentes. Dinho Ouro Preto é a exceção, tanto acha que ainda tem 18 anos que agitou tanto até cair do palco.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Mas esses caras mesmo depois de mais de 20 anos continuam fazendo coisas relevantes, continuam tocando o que fizeram antes. Sonífera Ilha não pode faltar num show dos Titãs. Será que fica legal o NX Zero cantando seus sucessos de hoje em 2020? Será que eles vão sobreviver até lá?&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;É melhor que o Dio sare logo.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: bold; "&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-8365598693010216017?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/8365598693010216017/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=8365598693010216017&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8365598693010216017'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8365598693010216017'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/12/coisa-de-velho.html' title='Coisa de velho'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SzZNRUxw_8I/AAAAAAAAAB8/EkHVDmT9NO8/s72-c/ronnie_james_diocopy.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-8593998937341906041</id><published>2009-12-25T12:18:00.003-02:00</published><updated>2009-12-25T12:48:47.748-02:00</updated><title type='text'>Quem fez levanta a mão!</title><content type='html'>"Então é Natal/ E o que você fez...?" NÃÃÃÃÃÃÃO!!!!!!&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Já reparou que a gente ouve a Simone uma vez por ano? E como uma fantasma agourenta ela vem me atormentar justamente numa das minhas mais antigas paranoias (agora sem acento) : a de que eu não fiz NADA neste ano.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Quando chega por volta de novembro começa a me bater um desconforto, um revertério na barriga, um calafrio... é a percepção do fracasso. O ano tá no bico do corvo e o que vc fez?? Socorro!!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Se o ano novo é a época de prometer coisas, fazer planos, projetar realizações, o fim do ano vem como um gari de fim de festa, varrendo as cinzas dos seus sonhos.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;É um distúrbio parecido com a  "síndrome do Fantástico", uma depressão de domingo que abate milhões Brasil afora quando o sorridente Zeca Camargo apresenta a primeira matéria do Fantástico. Sabemos que amanhã tudo começa de novo. Acordar cedo, tomar café, correria, ônibus, trabalho.... Acho que é por isso que sempre durmo tarde no domingo, para espremer até o bagaço o meu fim de semana.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;E a Simone me vem em propagandas, vídeos, carros de som, corais infantis, teatrinhos de fim de ano... Ok, eu não fiz nada, tá feliz?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-8593998937341906041?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/8593998937341906041/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=8593998937341906041&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8593998937341906041'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8593998937341906041'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/12/quem-fez-levanta-mao.html' title='Quem fez levanta a mão!'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-5470937291804507677</id><published>2009-12-24T22:38:00.004-02:00</published><updated>2009-12-24T23:21:56.293-02:00</updated><title type='text'>Cenas Urbanas</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SzQKY_AVpBI/AAAAAAAAAB0/Ywmabz3TkwY/s1600-h/Esta%C3%A7%C3%A3o+Iper%C3%B3_profundidade.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SzQKY_AVpBI/AAAAAAAAAB0/Ywmabz3TkwY/s320/Esta%C3%A7%C3%A3o+Iper%C3%B3_profundidade.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418967675979539474" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SzQJ8NvQe8I/AAAAAAAAABs/e0bIR-iV3T8/s1600-h/DSC04108.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 222px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SzQJ8NvQe8I/AAAAAAAAABs/e0bIR-iV3T8/s320/DSC04108.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418967181718223810" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Em cima, estação de trem. Em seguida, ponto de ônibus no bairro de Bacaetava. Ambas feitas em Iperó/SP.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por : Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-5470937291804507677?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/5470937291804507677/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=5470937291804507677&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/5470937291804507677'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/5470937291804507677'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/12/cenas-urbanas.html' title='Cenas Urbanas'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SzQKY_AVpBI/AAAAAAAAAB0/Ywmabz3TkwY/s72-c/Esta%C3%A7%C3%A3o+Iper%C3%B3_profundidade.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-8212090020025538229</id><published>2009-12-21T20:56:00.003-02:00</published><updated>2009-12-21T21:12:29.304-02:00</updated><title type='text'>Sabedoria Popular</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sy_-q3vJDmI/AAAAAAAAABk/1okTBFKK0gU/s1600-h/DSC04240.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 255px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sy_-q3vJDmI/AAAAAAAAABk/1okTBFKK0gU/s320/DSC04240.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417828889219632738" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sy_-q__TkmI/AAAAAAAAABc/kEfi77FAaos/s1600-h/senhor_enxada_color.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sy_-q__TkmI/AAAAAAAAABc/kEfi77FAaos/s320/senhor_enxada_color.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417828891434914402" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Personagens populares fascinam. A batalha do dia a dia traz à tona os superpoderes de cada um, tornando-nos interessantes. Acima, uma composição clássica de homem do povo. Em seguida, um trabalhador rural emerge do inferno de mato. Homem vs. meio em que vive. Ambas feitas em Iperó/SP.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-8212090020025538229?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/8212090020025538229/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=8212090020025538229&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8212090020025538229'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8212090020025538229'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/12/sabedoria-popular.html' title='Sabedoria Popular'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sy_-q3vJDmI/AAAAAAAAABk/1okTBFKK0gU/s72-c/DSC04240.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-7113021812594576250</id><published>2009-12-12T22:14:00.005-02:00</published><updated>2010-01-01T11:37:11.342-02:00</updated><title type='text'>Passado e presente em 'O Cruzeiro'</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Hoje vivi uma experiência surreal. Percebi a união de passado e presente, avanço da tecnologia, velocidade da informação... foi uma coisa simples, mas caramba, me fez pensar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Há pouco mais de um ano, um parente meu morreu. Espanhol, pai de meu tio (e padrinho), também espanhol, seu nome era Otavio. Seu apelido familiar: Iaio. Desde pequeno me dizem que "iaio" é um chamamento carinhoso para avô em espanhol. Nunca tive essas confirmação, mas era algo adequado para alguém que já conheci velho. Alguém que faleceu com seus 90 e tantos anos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O fato é que herdei uma pequena parte do espólio do espanhol. Todos sabem da minha tara por leitura. Quando decidem fazer uma faxina em casa e desentulham as tranqueiras, recebo livros, revistas e coisas de ler que ocupam o espaço dos outros e que acham que eu vou adorar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Nessa, ganhei um pouco de revistas do Iaio, após sua morte.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;No meio das coisas, um tesouro. Um exemplar da revista O Cruzeiro, de 1968, que apesar de não ter mais capa, está em estado mais-que-perfeito de conservação.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Hoje peguei o bicho pra ler. A revista é famosa pelos textos primorosos, referências no jornalismo e de nível difícil de encontrar hoje.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Li uma matéria sobre uma das muitas facções clandestinas da época da ditadura - que estava cada vez mais forte na época em que este número de "O Cruzeiro" foi editado. Só que este não era um grupo de esquerda, e sim organização de extrema direita batizada de CCC (Comando de Caça ao Comunistas).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Escrita em primeira pessoa, a matéria de Pedro Medeiros conta como o repórter se encontrou com membros do grupo, colheu informações entre conversas e conseguiu "montar um fichário com alguns dos terroristas" do CCC. Um dos feitos do bando foi vandalizar os atores da peça "Roda Viva", de Chico  Buarque.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Passo o olho na lista de membros do CCC na esperança de encontrar algum nome conhecido. Paro diante de um deles. Na descrição, "um estudante de Direito e locutor da rádio Eldorado". Seu nome: "Boris Cazoi (ou Kassoi)".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Espantado, penso "será? será que é esse mesmo que eu tô pensando?". Corro para o computador, internet banda larga, a 512 kilobytes por segundo para desvendar o mistério criado há 40 anos. Jogo no Google "boris casoy ccc". No topo da lista de resultados, a página de Boris na Wikipedia tem um parágrafo sobre essa história:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style="  line-height: 19px; font-family:sans-serif;font-size:13px;"&gt;&lt;i&gt;Em 1968, em reportagem sobre líderes estudantis, a revista &lt;/i&gt;&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/O_Cruzeiro_(revista)" title="O Cruzeiro (revista)" style="text-decoration: none; color: rgb(0, 43, 184); background-image: none; background-repeat: initial; background-attachment: initial; -webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-color: initial; background-position: initial initial; "&gt;&lt;i&gt;O Cruzeiro&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt; acusou-o de ter participado do grupo &lt;/i&gt;&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Comando_de_Ca%C3%A7a_aos_Comunistas" title="Comando de Caça aos Comunistas" style="text-decoration: none; color: rgb(0, 43, 184); background-image: none; background-repeat: initial; background-attachment: initial; -webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-color: initial; background-position: initial initial; "&gt;&lt;i&gt;CCC&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt; (Comando de Caça aos Comunistas), que combatia comunistas durante as décadas de &lt;/i&gt;&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/D%C3%A9cada_de_1960" title="Década de 1960" style="text-decoration: none; color: rgb(0, 43, 184); background-image: none; background-repeat: initial; background-attachment: initial; -webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-color: initial; background-position: initial initial; "&gt;&lt;i&gt;1960&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt; e &lt;/i&gt;&lt;a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/D%C3%A9cada_de_1970" title="Década de 1970" style="text-decoration: none; color: rgb(0, 43, 184); background-image: none; background-repeat: initial; background-attachment: initial; -webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-color: initial; background-position: initial initial; "&gt;&lt;i&gt;1970&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt;. Boris nega esta acusação até hoje e afirma não haver provas que comprovem sua suposta participação no CCC. Vinte anos depois, disse a respeito do episódio que tinha consciência do "quanto a imprensa pode estigmatizar alguém. Eu senti isso na carne. E não esqueço.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style="font-family:sans-serif;font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style=" line-height: 19px;font-size:13px;"&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O segundo site da pesquisa é um veículo de esquerda que acusa Bóris de ser fundador do CCC e "manchar a integridade revolucionária e a imagem das Farc".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Esse episódio me fez refletir que o que vai para o papel é eterno, seja para selar uma verdade ou como prova perpétua de uma mentira.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Pensei também em como a internet é um banco de informações tão vasto quanto a experiência humana ao longo da história. Basta um pouco de digitação para reunir material que levaria muito tempo de garimpagem sem este recurso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style=" line-height: 19px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;É curioso pensar no caminho que esta revista fez até chegar às minhas mãos. Depois de ficar anos esquecida em baú qualquer do velho espanhol ela vem inteira para mim... Será que após dois meses de publicada ela teria algum valor? Se tivessem achado, seria forro de gaiola de passarinho, banheiro de cachorro ou iria para o lixo..... Mas com quarenta anos de envelhecimento o mesmo material ganha valor histórico e cultural único.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Estou lendo a biografia de Assis Chateaubriand escrita por Fernando Morais , "Chatô, o Rei do Brasil". Chatô era dono dos Diário Associados, conglomerado de comunicação que abrangia centenas de veículos Brasil afora, inclusive a "O Cruzeiro". Foi algo como o priemiro Roberto Marinho. E logo nessa me cai na mão essa "O Cruzeiro".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Quanto mais for possível usar a internet como ferramenta de pesquisa, co&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;nciliando papel e bits, melhor será...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style=" line-height: 19px;font-size:medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style=" line-height: 19px;font-size:medium;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Escrito por : Pedro Carlos Leite&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-7113021812594576250?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/7113021812594576250/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=7113021812594576250&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/7113021812594576250'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/7113021812594576250'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/12/passado-em-presente-em-o-cruzeiro.html' title='Passado e presente em &apos;O Cruzeiro&apos;'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-8573501513196274691</id><published>2009-12-06T21:14:00.009-02:00</published><updated>2009-12-07T08:18:11.510-02:00</updated><title type='text'>Tiozinho do Picolé</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxw-YxB5PMI/AAAAAAAAABM/PNeUyIrou1s/s1600-h/Tio_Picole_(4).JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412269447391558850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 222px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxw-YxB5PMI/AAAAAAAAABM/PNeUyIrou1s/s320/Tio_Picole_(4).JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxw9VT94dZI/AAAAAAAAAA8/mKWoHWnRVzo/s1600-h/Tio_Picole_(1).jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412269004370931698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxw9--pi7_I/AAAAAAAAABE/N33SISimcqo/s320/Tio_Picole_(6).JPG" border="0" /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxw74mLy4hI/AAAAAAAAAA0/kSqUHxX63Fw/s1600-h/Tio_Picole_(4).JPG"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxw7vk3zYYI/AAAAAAAAAAs/XaVsSjjru9g/s1600-h/Tio_Picole_(2).JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412266540730114434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 287px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxw7vk3zYYI/AAAAAAAAAAs/XaVsSjjru9g/s320/Tio_Picole_(2).JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Não há quem more em Iperó/SP e não conheça o Tiozinho do Picolé, empresário, artista e heroi dos sorvetes. Saiba um pouco mais sobre ele.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Tiozinho do Picolé, a alegria em pessoa&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;“Todo mundo qué/ todo mundo qué/ ficar numa boa/ chupando um bom picolé!”. Muita gente sai de casa catando moedas e espera na beira da calçada quando ouve uma voz rouca, mas firme, cantando versos sobre as maravilhas do sorvete de palito. Um senhor magro dobra a esquina empurrando seu carrinho e logo é rodeado por crianças, mães, rapazes, e quem mais esteja a fim de refrescar o calor com sabores que vão do limão básico ao Skimo, com sua cobertura um tanto borrachuda de chocolate.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Em Iperó não há quem não conheça o Tiozinho do Picolé, 67 anos, que mais que um sorveteiro, é um personagem folclórico. Percorre a cidade entoando suas músicas, quase “cantigas publicitárias”, num conjunto de jaleco e boné brancos bordados com seu apelido (“minha filha Márcia que me deu”, faz questão de dizer) e o carrinho incrementado onde se lê o slogan inacreditável “tem prá home, tem prá muié, só não chupa quem não qué”!&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;“O problema de andar na rua o tempo todo é que às vezes não tem banheiro. Eu não gosto de mijar na rua. Sou conhecido né? Não quero que os outros pensem que eu tô ruim”. E é verdade. Depois de vender quatro picolés para dois velhos fregueses, Tiozinho pede atenção e, sem graça, cochicha no ouvido de um, feito criança insegura. Recebe sorriso e tapinha nas costas. Então o homem do picolé entra pela sala. Da calçada, o dono do banheiro dá o toque: “Terceira porta à esquerda!”&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;A estrela dos sorvetes em Iperó entrou no ramo há dezessete anos, após se aposentar como metalúrgico na Mercedes-Benz, onde trabalhava de preparador e operador de máquinas especiais. Nascido na capital, tinha casa em Iperó desde 1985. Não queria ficar em casa e arranjou um carrinho de sorvetes - “porque é um negócio que já tá pronto, não tem que ficar montando, que nem o cachorro-quente”. Foi assim que Eduardo Carlson Gagliardi se tornou o Tiozinho do Picolé.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Os fartos cabelos brancos e o bigode fino que compõem a figura esguia não negam a origem sueca do guerreiro. Ele trabalha todos os dias, sempre no período da tarde.”Os novos de hoje não fazem nem metade do que eu faço, do que eu ando”, se orgulha o Tio. E o senhorzinho parece incansável. Toma água oferecida pelos clientes, seja em casas, em oficinas mecânicas ou no comércio. “Já teve dia em que vendi 130 reais de sorvete”, conta Tiozinho. Cada picolé sai por 80 centavos, e dificilmente sobra algum quando ele volta para casa no fim do dia. Aí a estratégia é promover os bombons gelados – sorvetes de massa cobertos de chocolate – que custam R$3,00. Marqueteiro, no fim da tarde lá vai o Tiozinho cantando: “Não fique na mão/Não fique na mão/Cabô os picolé/Mas eu tenho os bombom”.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Com cerca de 25 mil habitantes, Iperó tem na avenida Paulo Antunes Moreira seu epicentro comercial. Quando Tiozinho chega na principal passarela da cidade, a anunciação vai na frente: “de bem ca vida/de bem ca vida/ é o picolé que tá chegando na avenida”! Não há quem não simpatize com o Tiozinho quando ele passa. Os jovens abrem um sorriso malandro com o “só não chupa quem não qué”. O fato é que o Tiozinho inspira pureza e uma certa inocência com a sua espontaneidade. Foram estes mesmos jovens que levaram o Tio para a internet. Sua comunidade no orkut já tem mais de 700 membros, embora ele só tenha uma vaga noção do que isso seja. “Deve ser uma coisa especial né?”&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Sim. Tão especial que chamou a atenção de uma TV regional, que veio a Iperó fazer uma reportagem sobre o Tiozinho. O carrinho que pesava muito, feinho, foi reformado. O piloto ganhou uniforme, banquinho portátil, guarda-sol e pintura personalizada no carrinho, que recebeu materiais mais leves. Se ele era conhecido, agora que se tornou famoso vende mais sorvete. A vocação para comunicador vai levar o Tio a espalhar simpatia pela região. “Uma sorveteria de Boituva me chamou para ser papai noel no Natal, vamos ver se vai dar certo né?”.&lt;br /&gt;As músicas para vender o produto não vieram logo de cara. No começo, ele chamava a atenção do modo tradicional, com uma buzina. “Mas ela quebrava muito, então eu resolvi chamar o povo na garganta mesmo”, explica. Durante o inverno, seu Eduardo pendura o jaleco e vive de bicos. Vende rifas, latinhas de alumínio e tem disposição para pegar na enxada e carpir. Mas ele sabe bem qual é a paixão. “Eu amo o que faço. Não fico parado, gosto de sair cantando”.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;“Tô gostando dessa pesquisa que você tá fazendo comigo. Agora fala pra mim, sou campeão ou não sou?”. É, Tiozinho. Na cabeça, impossível pensar em outra definição. Nos lábios, mais um sorriso.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Escrito por Pedro Carlos Leite&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxw7b9fw3HI/AAAAAAAAAAk/Brf6N2jgicY/s1600-h/Tio_Picole_(4).JPG"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-8573501513196274691?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/8573501513196274691/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=8573501513196274691&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8573501513196274691'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8573501513196274691'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/12/tiozinho-do-picole.html' title='Tiozinho do Picolé'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxw-YxB5PMI/AAAAAAAAABM/PNeUyIrou1s/s72-c/Tio_Picole_(4).JPG' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-8473576510685405999</id><published>2009-12-03T02:06:00.002-02:00</published><updated>2009-12-03T02:09:51.507-02:00</updated><title type='text'>Abbey Road - 40 anos</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxc5hqlpdeI/AAAAAAAAAAc/rspoeUM3nM4/s1600-h/abbey+road.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 216px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxc5hqlpdeI/AAAAAAAAAAc/rspoeUM3nM4/s320/abbey+road.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410856727839602146" /&gt;&lt;/a&gt;                                            &lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Em 2009 comemoramos 40 anos de lançamento do último disco dos Beatles, Abbey Road. Graças a ele atravessar a rua deixou de ser algo banal! =D&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Estamos na rabeira do ano, mas ainda dá para prestar uma homenagem a este clássico do rock, que volta e meia é citado como o melhor da discografia beatle.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O disco começa com duas conhecidas pérolas da carreira dos ingleses. A primeira faixa é "Come Together", que tem uma introdução bem interessante,  o baixo se misturando com efeitos vocais. A música vai crescendo em intensidade até chegar no refrão e no solo. No livro Anthology, John diz que adorou sua voz nessa canção. Logo em seguida entra o riff curto e belo de "Something", composta por George Harrison. Você pode pela primeira vez ouvir o brinquedinho novo do quarteto para o disco, um sintetizador Moog , enquanto é cantado o verso "I don’t wanna leave her now" ("Eu não quero deixá-la agora") e também no refrão da música. Você já viu o clip de "Something"? É bastante bonito, com os Beatles e suas esposas num parque. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;"Maxwell’s Silver Hammer" é a música que vem em seqüência, e é uma típica canção de Paul McCartney. Tem aquele estilão sossegado de fábula contada, e lembra bastante "When I’m Sixty Four" do Sgt. Peppers. Levou três dias para ser gravada e isso gerou descontentamento do resto do grupo. Mas o resultado compensou. "Octopus’s Garden" é uma música com tema do mar assim como "Yellow Submarine" e ambas são cantadas por Ringo Starr, com a diferença que "Octopus’s” foi composta por ele. Durante uma conversa com o capitão de um iate, Ringo ficou sabendo que os polvos costumam procurar por pedras brilhantes e latas de alumínio para colocar na frente da toca, como se fosse um jardim. Ringo ficou fascinado com isso, e compôs a música.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;"I want You (She’s so Heavy)" é realmente heavy. Tem um andamento pesadão e arrastado. Ela é viciante e grudenta. Isso é muito bom. Tem gente que a considera como o primeiro heavy metal da história. Não acho que chega a tanto, mas ela tem um clima bem carregado (principalmente no final) e versos como "&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;I want you/ I want you so bad&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;" (" Eu quero você/ Eu quero você tão mal"). Nada melhor para fazer contraponto com a sisuda "I Want You" do que a alegre e otimista "Here Comes the Sun". É outra música composta por George Harrison. Cansado das cobranças e da responsabilidade de administrar sua própria gravadora, a Apple, George "cabulou" o escritório e foi curtir na casa de ninguém menos do que Eric Clapton. Lá passeou no jardim e fez essa coisa maravilhosa chamada "Here Comes the Sun". Aqui fica bastante claro o uso do sintetizador Moog. Você pode ouvi-lo na parte da repetição do tema a partir de 1min42s. Canção que agrada quem gosta de música de qualidade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;A partir de "Because" as músicas começam a soar mais experimentais. Esta faixa mostra o grande entrosamento harmônico das vozes. Ele é leve e cadenciada, e se parece com uma faixa de mais adiante, "Sun King". Esta já tem um trabalho com guitarra e baixo na introdução. Destaque para a auto citação logo no primeiro verso: "&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Here comes the sun.... king&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;", e também para a improvisação na letra, usando uma mistureba de palavras em espanhol, italiano e outras tantas inventadas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Na seqüência temos "Mean Mr. Mustard" que é composta por John, e isso podemos perceber pela psicodelia do título e por ser mais animadinha. Agora chegamos na grande sacada e diferencial do disco: a parte operística, com músicas curtas se "emendando". A divertida "Polythene Pam" dá início a essa fase. A canção foi composta por John e remete a mulher de um poeta amigo dele que costumava se enrolar em sacos de Politileno quando iam transar. A canção vai indo, indo, e quando você percebe já desembocou em "She Came in Through the Bathroom Window", que fala da vez em que uma fã invadiu a casa de Paul pela janela do banheiro e abriu a porta da frente para uma legião de outras fãs entrarem, que antes de serem postas pra fora pegaram o que conseguiram da casa do baixista dos Beatles para guardar como souvenir.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;"Golden Slumbers" vem emendada com "Carry that Weight", e nessa canção você ouve a melodia de "You Never Give Me Your Money", e nessa hora você já nem sabe onde está, porque as canções vão fluindo naturalmente e se embaralhando. Por último temos "The End", o verdadeiro canto de cisne dos Beatles. George, Paul e John fazem duelos de solos de guitarra, e até mesmo Ringo faz seu primeiro e último solo de bateria. Uma das músicas mais rock’n roll deles. E para selar e sentença do fim, uma frase que mais parece um epitáfio, e que é nas palavras de John Lennon, "filosófica, quase cósmica": "&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;And in the end/The love you take, is equal to/The love you make&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;" ("E no fim/O amor que você recebe, é igual ao/Amor que você faz")&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Esse disco foi o último a ser gravado, e saiu em 1969, embora "Let It Be" tenha sido o último álbum de inéditas lançado (1970) mas foi gravado antes de "Abbey Road"&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: medium; "&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite.&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-8473576510685405999?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/8473576510685405999/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=8473576510685405999&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8473576510685405999'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8473576510685405999'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/12/abbey-road-40-anos.html' title='Abbey Road - 40 anos'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/Sxc5hqlpdeI/AAAAAAAAAAc/rspoeUM3nM4/s72-c/abbey+road.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-503194611172376420</id><published>2009-12-02T01:03:00.006-02:00</published><updated>2009-12-02T10:21:00.029-02:00</updated><title type='text'>Fotografia: Sisudos</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SxXazB8T0oI/AAAAAAAAAAU/lMYRtkMyGqs/s1600-h/DSC01012.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img alt="" border="0" height="480" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410471097585095298" src="http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SxXazB8T0oI/AAAAAAAAAAU/lMYRtkMyGqs/s640/DSC01012.JPG" style="display: block; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: center;" width="640" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SxXaCCAoEwI/AAAAAAAAAAM/I-7lU6l-vyk/s1600-h/abutre+menor.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img alt="" border="0" height="480" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410470255789609730" src="http://4.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SxXaCCAoEwI/AAAAAAAAAAM/I-7lU6l-vyk/s640/abutre+menor.JPG" style="display: block; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: center;" width="640" /&gt;&lt;/a&gt;Não, apesar da presença dos urubus e do bode, a intenção não é mexer com ocultismo. É curioso como alguns bichos são meio "rudes" e pouco coloridos ou amistosos, mas mesmo assim interessantes. &lt;br /&gt;&lt;div&gt;Fiz essas fotos em Iperó/SP. O bode estava no meio da rua, amarrado num poste, sozinho. Os urubus eram os senhores sombrios da terra devastada. O aterro sanitário, claro, é seu reino.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Escrito por: Pedro Carlos Leite&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-503194611172376420?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/503194611172376420/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=503194611172376420&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/503194611172376420'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/503194611172376420'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/12/fotografia-sisudos.html' title='Fotografia: Sisudos'/><author><name>Pedro Carlos Leite</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07148249424816519795</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://2.bp.blogspot.com/-z2ZtgNJoHEM/Tkm6XsPkAUI/AAAAAAAAAI4/P6eGA7g9DfA/s220/Foto%2B-%2BPedro%2BCarlos%2BLeite.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Bpcg1hLGuXE/SxXazB8T0oI/AAAAAAAAAAU/lMYRtkMyGqs/s72-c/DSC01012.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-1339410125558605661</id><published>2009-11-27T16:37:00.002-02:00</published><updated>2009-12-02T11:56:03.160-02:00</updated><title type='text'>Locomotiva</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SxAb_h9hDgI/AAAAAAAAAgs/dpH79iA8zxo/s1600/Locomotiva_PS.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SxAb_h9hDgI/AAAAAAAAAgs/dpH79iA8zxo/s640/Locomotiva_PS.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foto By Pedro Carlos&lt;br /&gt;Arte by M.A.C&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-1339410125558605661?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/1339410125558605661/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=1339410125558605661&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/1339410125558605661'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/1339410125558605661'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/11/locomotiva.html' title='Locomotiva'/><author><name>M.A.C</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07699645520238209598</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='26' src='http://4.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SZ2PH999EeI/AAAAAAAAAAs/hd3S-V9A5nE/S220/MAC.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SxAb_h9hDgI/AAAAAAAAAgs/dpH79iA8zxo/s72-c/Locomotiva_PS.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-1717248103051122152</id><published>2009-03-15T02:20:00.001-03:00</published><updated>2009-03-15T02:25:30.989-03:00</updated><title type='text'>O Fim</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Dizem que perto do fim todo medo vai embora.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Isso é a maior mentira que eu já ouvi na vida. É nisso que eu penso enquanto seguro essa faca e olho para a janela da casa dela. Fico aqui morrendo de medo de usar essa arma, ou pior ainda de não ter coragem de usá-la e deixá-la lá ardendo em chamas nos braços de outro.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Esse pensamento me dá náuseas, só de pensar o que ela deve estar dizendo no ouvido dele, todas aquelas promessas que já foram minhas todos os “eu te amo” sussurrados no escuro, todas as caricias e abraços. Não posso aguentar a dor de saber que neste exato momento são outras mãos que a tocam, outros ouvidos escutam o arfar da sua respiração e calor do seu corpo.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;E agora perto do fim eu só sinto medo, medo e uma náusea dilacerante que faz meu estômago se contorcer.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Vai começar a chover em alguns minutos e ai vai ser&amp;#160; hora de atacar, estocadas firmes, sem remorso ou desespero, sem medo. Não sem medo não vai dar, maldito mentiroso que disse que perto do fim todo medo se esvai.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Começa a chover forte. Agora chegou a hora. Atravesso a rua sem pressa, sinto as gotas de chuva molhar o meu cabelo.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Chego ao portão, o mesmo portão onde demos nosso primeiro beijo, o mesmo portão onde tomamos chuva no mesmo momento do beijo. Engraçado que tenha começado tão feliz na chuva e vá terminar de forma tão triste na chuva.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Se pensar bem o nosso relacionamento sempre teve chuva, em todos os momentos bons dele choveu. Nosso primeiro beijo, o jeito como ela olhava para o céu em dias de tempestade e eu olhava para ela ai parada nua na janela, sentindo os pingos no rosto e nos seios. Como adorávamos fazer amor na chuva.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;E quantas vezes fizemos as pazes na chuva.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Acho que chuva era nossa amiga, e talvez a chuva tenha vindo para resolver isso, para que eu mude de idéia. E talvez ela tenha razão.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Parado aqui no portão, completamente molhado pela minha amiga chuva, pensando nela e em como eu pensei que poderia destruir algo tão belo.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Viro&amp;#160; as costas e vou embora, no caminho jogo faca em um matagal e continuo seguindo com a chuva a me guiar. E não sinto mais medo, por que agora talvez o fim tenha chegado.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-1717248103051122152?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/1717248103051122152/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=1717248103051122152&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/1717248103051122152'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/1717248103051122152'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/03/o-fim.html' title='O Fim'/><author><name>M.A.C</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07699645520238209598</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='26' src='http://4.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SZ2PH999EeI/AAAAAAAAAAs/hd3S-V9A5nE/S220/MAC.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-709147988498284353</id><published>2009-03-13T00:38:00.001-03:00</published><updated>2009-03-13T00:38:53.745-03:00</updated><title type='text'>A rua dos pássaros</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;A rua dos pássaros era uma rua calma, numa dessas cidades do interior onde todo mundo se conhece.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Era uma rua sem saída, os fundos davam para um antigo campo de futebol e frente para uma praça com árvores enormes.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Não era uma rua muito longa, Seu comprimento só servia para uma partida de futebol entre os garotos da vizinhança ou no máximo uma partida de taco.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Na rua dos pássaros não importava qual estação era, sempre os vizinhos estavam sentados a frente de suas casas maravilhosamente coloridas, sim a rua dos pássaros parecia um arco Iris. Todas as casa tinham cores meio exageradas paras os dias de hoje onde todo mundo pinta a casa em tons pastéis, fracos e sem graça.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;As crianças da rua sempre estavam correndo e inventando alguma arte ou jogo novo, todos se conheciam muito bem e as vezes bem até demais.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;A noite os únicos sons que se escutava era a sinfonia dos grilos e cigarras cantando para a lua.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;&lt;font size="3"&gt;Assim era a vida na rua dos pássaros e onde quer que fique essa rua, eu sei que você já viveu lá.&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;  &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-709147988498284353?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/709147988498284353/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=709147988498284353&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/709147988498284353'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/709147988498284353'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/03/rua-dos-passaros.html' title='A rua dos pássaros'/><author><name>M.A.C</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07699645520238209598</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='26' src='http://4.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SZ2PH999EeI/AAAAAAAAAAs/hd3S-V9A5nE/S220/MAC.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-8880171085404808406</id><published>2009-03-03T18:00:00.001-03:00</published><updated>2009-03-03T18:00:35.830-03:00</updated><title type='text'>O Segredo</title><content type='html'>&lt;p&gt;Ernesto era filho único, órfão de pai. Seu pai foi lutar em uma grande guerra do outro lado mundo. Mas ele não se lembra bem onde.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Vivia somente com a mãe, uma mulher alta e gorda, que fazia os mais deliciosos doces da rua dos pássaros. &lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Mas Ernesto sempre foi um rapaz de poucas palavras e por conta disso também tinha poucos amigos. Preferia ficar em casa lendo algum livro ou gibi a sair e jogar futebol com os outros garotos.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Na semana em que Ernesto completaria 16 anos, sua mãe descobriu que tinha um tumor no fígado e que lhe restava pouquíssimo tempo de vida.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Ernesto ficou desesperado, não sabia o que fazer como iria continuar nessa vida sem a mãe? Mas ela o acalmou dizendo “Não se preocupe nenê, tudo vai ficar bem depois que eu me for”&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Sua mãe resolveu lhe contar um segredo, um segredo muito antigo, guardado por ela e pelo pai Ernesto por muitos anos. Um segredo sobre o passado de Ernesto e sua verdadeira origem. Mas antes ela o fez jurar que nunca contaria esse segredo a ninguém.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Ela lhe mostrou fotos, cartas e documentos que comprovavam a verdade, que comprovavam a origem de Ernesto.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Sua mãe morreu seis meses depois disso, deixando tudo o quê tinha para um triste e solitário Ernesto. Pobre tão novo e já descobrindo como o mundo pode ser cruel e complicado às vezes. Mas isso não o abateu, Ernesto lutou bravamente pelo primeiro emprego, ganhou dinheiro para poder se sustentar e nunca se mudou da rua dos pássaros.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Durante a faculdade Ernesto conheceu uma garota, Renata era seu nome, loira linda, seu rosto era tão branco que quando Ernesto a olhava de relance parecia ser transparente.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Foi amor à primeira vista, se apaixonaram no exato momento em que seus olhares se cruzaram durante uma aula de química. A partir dai Ernesto nunca mais foi sozinho, Renata estava em tudo, na luz do sol, no som dos carros passando.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Eles viveram um grande e feliz amor, sorriram e choraram de felicidade, choraram também por tristeza e mágoa um do outro. Mas no fim tudo correu bem. Eles se casaram e decidiram viver na pequena casa de Ernesto.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Em uma tarde de sol enquanto Ernesto estava no trabalho, Renata resolveu limpar o guarda roupas, no meio da bagunça encontrou uma caixa de sapato bem velha. Quando a abriu viu as fotos, cartas e documentos que comprovavam a origem de Ernesto. Renata descobriu o terrível segredo de Ernesto.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;Mas ela nunca contou a ninguém.&lt;/p&gt;  &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-8880171085404808406?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/8880171085404808406/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=8880171085404808406&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8880171085404808406'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/8880171085404808406'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/03/o-segredo.html' title='O Segredo'/><author><name>M.A.C</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07699645520238209598</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='26' src='http://4.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SZ2PH999EeI/AAAAAAAAAAs/hd3S-V9A5nE/S220/MAC.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-175378835699970262</id><published>2009-02-19T23:12:00.000-03:00</published><updated>2009-02-19T23:13:08.747-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mariana'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Tulipas'/><title type='text'>Mariana</title><content type='html'>No meio de um campo de tulipas descansava uma garota.&lt;br /&gt;Sua pele tão alva e delicada quanto seda mais pura. Cabelos da cor do sol do verão, quase ofuscantes.&lt;br /&gt;Enquanto as tulipas conversavam na sua língua secreta ela sonhava, criava mundos abstratos em sua mente. Mundos cheios de vida e encantamentos.&lt;br /&gt;Mundos onde tudo era perfeito e todos eram felizes, e ela pensava isso por que todos deveriam ser tão felizes quanto ela é agora.&lt;br /&gt;Feliz para sempre.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-175378835699970262?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/175378835699970262/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=175378835699970262&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/175378835699970262'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/175378835699970262'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/02/mariana.html' title='Mariana'/><author><name>M.A.C</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07699645520238209598</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='26' src='http://4.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SZ2PH999EeI/AAAAAAAAAAs/hd3S-V9A5nE/S220/MAC.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7431196156058543218.post-6777843089589543602</id><published>2009-02-17T00:05:00.006-03:00</published><updated>2009-03-03T11:33:15.620-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Bahia'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Cosme e Damião'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='José'/><title type='text'>Seu José</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Seu José era um senhor pacato que vivia em uma casa azul, na rua dos pássaros, em uma cidadezinha minúscula do interior de São Paulo.&lt;br /&gt;Sempre foi um homem muito bom, sempre disposto a ajudar a todos que necessitassem. Sua maior alegria era presentear as crianças da rua com doces e brinquedos no dia de São Cosme e Damião.&lt;br /&gt;Apesar de parecer muito alegre, seu José era muito solitário e nenhum dos vizinhos nunca havia visto ou conhecido algum parente seu. Os únicos que freqüentavam sua casa eram alguns poucos amigos da época do trabalho como ferroviário. Eles também eram os únicos que sabiam sua verdadeira história.&lt;br /&gt;Seu José saiu de sua cidade natal no sertão da Bahia e veio para São Paulo à procura de um emprego digno a mais de 35 anos.  Quando chegou aqui conseguiu emprego como ajudante em uma empresa de transporte ferroviário.&lt;br /&gt;Todas as semanas ele escrevia longas cartas para a família que ficou na Bahia. Seu José deixou por lá sua esposa, e duas filhas. Ele sempre chorava de saudades quando lia a resposta de suas cartas, dizendo que a família precisava de dinheiro. E mesmo ganhando uma miséria, todo mês ele mandava mais da metade do salário para eles.&lt;br /&gt;Um dia suas cartas começaram a voltar, e seu José se desesperou. O que será que havia acontecido?&lt;br /&gt;Juntando o pouco dinheiro que tinha ele partiu para a Bahia preocupado e muito triste. Pobre José descobriu que a casa em moravam sua esposa e filhas havia sido queimada em um incêndio e ninguém sabia o paradeiro de sua Família.&lt;br /&gt;Desolado José voltou para São Paulo e continuou sua vida, tentou de tudo para encontrá-los, mas foi tudo em vão. Certa vez em um esforço sobre humano, juntou muito dinheiro para contratar um detetive, mas foi em vão.&lt;br /&gt;E desde então seu José vive solitário na sua casa azul na rua dos pássaros. Mas isso mudou hoje de manhã, quando o carteiro trouxe uma carta para ele. Escrita por uma tal Jucilene.&lt;br /&gt;Quando recebeu a carta José nem pode acreditar, era sua filha. Na carta ela dizia que sua mãe havia morrido no incêndio e ela e sua irmã mais nova vieram para São Paulo à procura do pai. Dizia também que havia sofrido muito, mas que agora a vida estava melhor, ela se casou com um bom homem e tivera dois filhos, o mais novo chama-se José.&lt;br /&gt;E por uma dessas coincidências que só vida sabe criar, morava a 15 anos na cidade vizinha.&lt;br /&gt;Nesse momento seu José espera sentado no banco da rodoviária, pelo ônibus que vai levá-lo ao encontro do seu passado e pensa que agora vai poder dar doces e brinquedos para os seus netos todos os dias do ano.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7431196156058543218-6777843089589543602?l=domingodemadrugada.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/feeds/6777843089589543602/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7431196156058543218&amp;postID=6777843089589543602&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/6777843089589543602'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7431196156058543218/posts/default/6777843089589543602'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://domingodemadrugada.blogspot.com/2009/02/seu-jose.html' title='Seu José'/><author><name>M.A.C</name><uri>http://www.blogger.com/profile/07699645520238209598</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='26' src='http://4.bp.blogspot.com/_AZkb8Gl20P4/SZ2PH999EeI/AAAAAAAAAAs/hd3S-V9A5nE/S220/MAC.jpg'/></author><thr:total>3</thr:total></entry></feed>
